در حالی که کاخ سفید هرگونه اختلاف داخلی را رد میکند، تحولات مربوط به توافق آمریکا و ایران و جنگ لبنان، رقابت میان جیدی ونس و مارکو روبیو را به نمادی از رویارویی دو جریان اصلی در حزب جمهوریخواه تبدیل کرده است؛ رقابتی که میتواند بر آینده سیاست خارجی آمریکا و رهبری این حزب پس از ترامپ تأثیر بگذارد.
یکی از مقامات سابق پنتاگون در گفتگو با ریک سانچز، مجری سرشناس آمریکایی، سفر پوتین به چین را نشانهای از تثبیت روابط عمیق مسکو و یپکن توصیف کرد؛ او همچنین توضیح داد که ترامپ در سفر اخیر خود به دنبال ارضای امیال شخصی خود در برابر دوربینها بود درحالیکه چین و روسیه، در مسیر پیشبرد اهداف و منافع خود در سراسر جهان، حرکت میکنند.
روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز نوشت، ترامپ و دولتش، واکنشهای ایران را دستکم گرفته بودند و فکر میکردند که بازار نفت خود را با شرایط تطبیق میدهد و افزایش قیمت نفت کوتاهمدت خواهد بود.
«مارکو تراوالیو» روزنامهنگار سرشناس ایتالیایی، در یادداشتی انتقادی، تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران را «جنایتی سازمانیافته و مصداق دزدی دریایی بینالمللی» خواند و با افشای استاندارد دوگانه غرب، از سکوت کرکننده اتحادیه اروپا در برابر این حمله در مقایسه با مواضع تندشان علیه روسیه انتقاد کرد.
اسکاینیوز از شکاف آشکار میان دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو خبر داد؛ تلآویو خواهان اقدام متجاوزانه علیه ایران است، اما واشنگتن به توافق میاندیشد و همین اختلاف، روابط دیرینه ۲ متحد را متزلزل کرده است.
روزنامه رژیم صهیونیستی نوشت که کاخ سفید تصمیم گرفته دیدار رئیس جمهور با نخستوزیر رژیم صهیونیستی برخلاف دیدارهای قبلی پشت درهای بسته و بدون حضور رسانهها برگزار شود.
انتخابات میان دوره ای امریکا اگرچه از نظر رسانه ای کمتر از انتخابات ریاست جمهوری مورد توجه قرار می گیرد اما در عمل یکی از تعیین کننده ترین سازوکارهای سیاسی این کشور است.
عضو هیات علمی دانشگاه تهران نوشت: در شرایطی که فضای روابط بینالملل شاهد تحولات سریع و پیچیدهای است، روابط ایران و آمریکا به عنوان یکی از کانونهای بحرانزای جهانی، همواره در مرکز توجه تحلیلگران سیاسی و امنیتی قرار داشته است.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند گفت: پدیده شبه انحصار در واردات نهادههای دامی،موجب شده تا بسیاری از تولیدکنندگان سطح خرید خود را به ۲۰۰ کیلوگرم کاهش دهند.
تصمیم به ساخت سلاح هسته ای، گام گذاشتن در مسیری است که «اما و اگر»های بسیاری دارد و چنانچه در تمامی آنها بخت و اقبال با ایران همراه باشد، سرانجامش تبدیل شدن ایران به کره شمالی خواهد بود. آیا مسیرهای کمهزینهتر و پُربازدهتری برای سربلندی مردم ایران وجود ندارد